Wychowałam się w domu dziecka. Nigdy nie poznałam swoich biologicznych rodziców. Wmawiano mi tylko ich durne historyjki, w który nigdy nie wierzyłam. Wciąż myślę że oni żyją i cały czas próbują mnie znaleźć. Gdy dobiegłam wieku osiemnastu mogłam się wyprowadzić z tego szałasu. Miałam dość tych wszystkich dzieciaków, to nie było moje środowisko. Szukając domu błąkałam się kilka godzin, aż dotarłam do tego wspaniałego miejsca. Myślę że tu będą zgrane i zrównoważone osoby, a nie tak jak było w tym... nawet nie mogę przemówić tego słowa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz